Moszkowicz en twee vrouwen…


 

Vrouwen hebben óf een zwak voor Bram Moszkowicz of een hevige afkeer. Advocate Marielle van Essen schreef eerder een vurig pleidooi in het voordeel van Bram Moszkowicz. Dit weekeinde voerde Benedicte Ficq het woord met drie van haar kantoorgenoten in haar lijfblad het NRC. Gisteren kocht ik het en zag dat ook mr Inez Weski enkele regels wijdde aan het geschil tussen Moskowicz en de Orde.

Het pleidooi van Van Essen was vurig en werd ook dankbaar gebruikt in het brandpunt interview met Moszkowicz.

Ficq heeft -naar het lijkt spontaan- ook haar hartje willen luchten. In het blad waar haar partner redacteur is  verschijnt een interview van haar en haar drie kantoorgenoten. met evenveel vuur wordt hier bepleit dat de Deken best een instantie is waar alle ruimte is voor vertrouwelijkheid. verder wordt Moszkowicz afgeschilderd als iemand die de beroepsgroep als geheel in diskrediet brengt.

In klassieke Griekse drama’s was er altijd een koor naast de hoofdrolspelers dat de zaken becommentarieerde, niet zelden cynisch, satirisch of komisch.  Ficq en compagnie hebben zich opgeworpen als onbezoldigd koor voor de Deken die net de banvloek heeft uitgesproken. 

 

Maar is het juist? bijvoorbeeld de bewering dat bij de Deken er voldoende ruimte is voor vertrouwelijkheid. Opmerkelijk dat een kantoor dat het overheidsoptreden met zo veel wantrouwen en achterdocht (overigens bijna altijd volkomen terecht) beschouwd hier nu een ongelooflijke naïviteit aan de dag legt met betrekking tot de rol en mogelijkheden van de Deken.

 

Laten we uitgaan van een de strafrechtadvocatuur en Moszkowicz in het bijzonder welwillende Deken. U begrijpt dit is een puur academische oefening, want ik kan mij geen Dekens herinneren die onder die kwalificatie zouden vallen. Maar wie weet zit ik er naast en dan wordt ik graag gecorrigeerd. 

Die fictieve Deken heeft te maken met de wet. de wet die hem geen afgeleide of eigen verschoningsrecht geeft. de wet geeft de Deken bij bevelen van het Om of de rechter dus niet de mogelijkheid te wijzen op een geheimhoudingsplicht zoals die van een advocaat. Een geheimhoudingsplicht die is gebaseerd op de wet heeft het recht om vragen geen antwoord te geven of bepaalde documenten of informatie niet te verstrekken. 

Inderdaad biedt de Deken veel ruimte voor vertrouwelijkheid zoals de firma Ficq in koor wenst te betogen, maar dat is net zo veel waard als zeggen dat er ook best waargheidsgetrouwe kroongetuigen kunnen zijn. iets dat de op dat punt bepaald niet naieve mr Meijering naar aanleiding van de recente ophef over kroongetuige Peter La S. juist weer te vuur en te zwaard bestrijd. 

Vanwaar dan deze plotselinge aandrang iets over deze kwestie te zeggen? Kinnesinne, jaren lange ergernis over de persoon en de advocaat Bram Moszkowicz en het totaal verschil van werkstijl werkt door. Jammer dat er dan op deze wijze en volstrekt onzinnig moet worden gereagreerd. 

Anders is de reactie van Weski. in een afgewogen en geserreerd stuk constateert zij een heel ander probleem en legt een verband met de plannen van de Orde om accountantskantoren onderzoeken te laten doen. zij ziet dit als een vlucht naar voren van de Orde die bang is haar controlerende taken kwijt te raken en dus heftige middelen inzet om de politiek het zelfreinigend vermogen te laten zien.

Zij neemt geen stelling ten aanzien van de vraag of de klachten van de clienten en de financiele situatie van Moszkowicz in orde zijn of niet. Wel geeft ze aan dat de Orde net iets te graag de zaak Moszkowicz lijkt aan te grijpen om de politiek te overtuigen van haar eigen werkzaamheid. 

haar angst ligt niet bij de uitkomst van de verschillende klachtpunten, haar zorg ligt bij de toekomst van de strafrechtadvocatuur. want accountantsonderzoeken leggen nog meer bloot dan onderzoeken en verzoeken van de Deken. 

 

In de vlucht vooruit wordt onder het motto “als je niks verkeerd doet heb je niets te vrezen” korte metten gemaakt met het verdenkingsbegrip, het verschoningsrecht, en ettelijke andere door haar met name genoemde rechten die inderdaad de basis vormen van een democratische rechtstaat. en mocht u twijfelen, dan het volgende. 

De politie kondigt aan dat uit een risicoanalyse blijkt dat u tot een risicogroep die vaak misdrijven pleegt. in het kader van toezicht en naleving van de wet komen ze iedere dag onaangekondigd huiszoeking doen. u moet dat maar gewoon goed vinden. uw huis iedere dag over hoop, ook al vinden ze niks, ook al gaan politiehanden door de ondergoedla van uw vrouw, en de bankafschriften van uw priverekeningen…. want ja, als u niks te verbergen hebt heb je ook niets te vrezen….!

Het zou goed zijn wanneer persoonlijke rancune buiten deze zaak wordt gehouden, wanneer de dolken uit de ruggen worden getrokken en de principiële punten eens voor het voetlicht komen.

 

mijn eerdere blog over dit onderwerp https://sanderverheul.wordpress.com/2012/09/24/de-zaak-moszkowicz-hoe-bekwaam-is-kemper-op-het-gebied-van-het-strafrecht/

marielle van essen http://www.mickvanwely.nl/zwart-geld-bij-topadvocaten-onvermijdelijk/

brandpunt interview http://www.uitzendinggemist.nl/programmas/1128-brandpunt

 

 

Zou mr Ficq hier een toevoeging voor hebben gehad, de verdediging van Jan Dirk Paarlberg? Zo nee, dan kan het haast niet anders dan dat ook zij wel mag vermoeden betaald te worden in zwart geld.

 

 

 

 

 

 

Advertisements

About sanderverheul
jurist met voorliefde voor het strafrecht, blogger, vermaak me al wel op Twitter @Sander_Verheul, wil wel eens de kans om met meer dan 140 tekens over een onderwerp een mening te hebben.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: